Testament de Guillem Salvador de Castellitx

26 - (Test.) 1334 (Mallorca) Bartomeu Tomàs TESTAMENT DE GUILLEM SALVADOR DE CASTELLITX En no[m] de Jh[es]ux[rist] sia, amé[n]. Jo, en G[uillem] Salvador, detengut d[e] greu malautia en mo[n] bon se[n]y e em ma bona mamòria, fas mon tastame[n]t en lo qual aleg marmasor meu en Jac[me] Salvador, fil meu, al qual prech qu·él dón e d[e]partescha sego[n]s q[ue] d[e]val trobarà ascrit e pregona [?] d[e]ls béns meus p[er] ànima mia ·L· s[ous], d[e]ls quals víu e ma[n] q[ue]·n sia feta la mia supultura bé e honradam[en]t en l'asgleya d[e] sen Pera d[e] Castalig, d[e]l qual son peroq[i]à. Elex al rector d'[e]q[ue]la p[er] dret d[e] la mia supultura ·V· s[ous]. It[em], vyu [sic] e man q[ue] d[e]ls ditz ·L· s[ous] sian donatz a la hobra d[e] Senta Maria d[e] la Seu d[e] Mayorq[ue]s: ·II· s[ous]. It[em], aximatex sien donatz a l'obra d[e] Sen P[ere] d[e] Castalig e a la lumanària d'[e]quela a cascuna d'[e]q[ue]l[e]s: ·VI· d[ine]rs. It[em], lex a la hobra e la lumanària d[e] Sen Joha[n] d'[A]lgayda, a cascú d'eq[ue]ls: ·VI· d[ine]rs. It[em], lex q[ue]·n sie donatz en mias [sic] a cantar d[e] q[uè] avia manam[en]t d[e] mon confés: ·II· s[ous]. It[em], víu e ma[n] q[ue] sian compratz ·II· siris, cascú d[e] ·VI· d[ine]rs, los quals dega[n] cremar d[e]nant sen P[ere] d[e] Castalig e d[e]nant l'altar d[e] Senta Maria. It[em], víu e ma[n] q[ue] sian donatz e pagatz a cascuna d[e]ls aspitals d[e] la hila d[e] Mayorq[ue]s, a cascuna d'[e]q[ue]ls: ·IIII· d[ine]r[s]. It[em], lex a Senta Maria Magdelena e Senta Maria d[e] Luch e Senta Maria d[e] Loseta e a Sen Martí d[e] la Cova, a cascú d[e]ls ditz lochs: ·IIII· d[iners]. It[em], lex a·n Jac[me] Salvador p[er] sos afa[n]ys d[e] la marmasoria: ·II· sols. It[em], vyu e ma[n] q[ue] tot lo roman[en]t d[e]ls ditz ·L· s[ous] sia donat e pagat a conaguda d[e]l dit marmasor meu. It[em], lex a na Giamona, fila mia, mul[e]r d'[e]n P[ere] Torbat ab complime[n]t ab so q[ue] ja li é dat p[er] tota part e aratat e lagítima p[er]tayent e pertèyer-li dega en los b[é]ns meus: ·V· s[ous]. It[em], lex a·n P[eric]ó e·n G[uillem]ó e·n Marq[uè]s, fils meus, p[er] tota part e aratat e lagítima p[er]tayent e p[er]tàyer los dega a cascú d'[eque]ls: ·X· sols. It[em], víu e ma[n] elex a na Jacmeta, mul[e]r mia, d[e] tota la sua vida tota la mia part d[e] l'alberch ab ·I· fareginal d[e]vant lo dit alb[e]rch a totas ses volantatz fasadoras d[e] la dita sua vida. It[em], lex en Jac[me] Salvador, fil meu, areu honiversal d[e] totz los meus b[é]ns mobl[e]s e no mobl[e]s en qualq[ue] loch jo aga ne a mi p[er]tanga p[er] qualq[ue] dret hó rahó, e totas las d[e]mon ditas cosas lou e ferm valadoras p[er] manera d[e] tastame[n]t hó d[e] codasiu hó p[er] qualqua altre manera, e aqu[e]sta és la mia d[e]rera volantat. Fet fo a ·XV· a Nath[ivitate] d[e]l m[e]s d[e] mag an[n]o D[omi]ni ·MCCCXXXIIII·.

T[estimonis]: en Ramo[n] Mulet, en Franchs[esc] Mulet, en Jac[me] Pons, en B[er]n[at] Domi[n]go, en G[uillem] Roby, en Bartom[e]u Masag[uer] e·n P[ere] Holiv[e]r.